W niedzielę, jak większość kibiców w Europie, obejrzałem dwa wspaniałe mecze: Gran Derbi i derby Londynu. Mecze wspaniałe choć różniące się stylem i dramaturgią. Łączyło je jednak więcej niż dzieliło. Na obu meczach kibice przeżywali emocje, piłkarze grali do końca bez względu na wynik a niezależnie od wielkości zarobków każdy chciał pokazać że na boisku nie znalazł się przypadkowo. Dla mnie jeszcze jedna rzecz była godna komentarza. O wyniku, zadecydowali jedni z tych od których oczekuje się niemożliwego – ci dla których przyszło więcej kibiców niż w całej kolejce Ekstraklasy. W takich drużynach jak Barcelona, Real, Chelsea czy Arsenal każdy piłkarz na każdym treningu musi pokazać że nie każdy potrafi grać tak jak każdy z nich. Nawet jeśli tym razem zmarnowali sytuacje Ronaldo czy Messi, nawet jeśli Rosicky nie dał asysty, to każdy kibic wie że to wielcy piłkarze. Śledząc kariery najlepszych piłkarzy pragnę podkreślić rolę rodziców. Trochę zwariowanych, trochę naiwnych ale całkowicie wierzących w swoje dzieci. Jest oczywiste że dla futbolu więcej niż niejeden działacz, zrobił tata Beckhama, Ronaldinho czy Ronaldo. Godzinami trenując ze swoimi synami, godzinami marząc o tym jakimi będą w przyszłości piłkarzami, przekazali im wiarę w niemożliwe. Takich rodziców mamy też w Polsce – trochę zwariowanych, trochę naiwnych ale całkowicie wierzących w swoje dzieci. Potrafią jeździć każdego dnia 50 kilometrów na trening z synem, potrafią rezygnować z własnego czasu wolnego, potrafią znosić uszczypliwości trenerów. Oni wiedzą że niemożliwe jest możliwe. Choć granica pomiędzy rodzicem zaangażowanym a rodzicem zaślepionym jest czasami płynna - warto trzymać kciuki za wszystkich. Zanim ich dzieci osiągnęły niemożliwe, tata Woodsa, Kubicy czy Venus i Sereny Williams był dla otoczenia co najwyżej niepoprawnym marzycielem. Dlatego oglądając Gran Derbi myślałem o niemożliwym…

Kibice piłki nożnej na całym świecie marzą o takich meczach w których widać magię tego sportu: piękne akcje, pojedynki jeden na jeden, cudowne bramki i całkowicie nieszablonowe zagrania.

Ponieważ sam jestem kibicem-marzycielem, chcę się podzielić spostrzeżeniami na temat tego co moim zdaniem może przyczynić się do spełnienia tych marzeń.. Przy czym pragnę od razu wyjaśnić, że nie zamierzam uczestniczyć w dyskusji na temat optymalnego składu ani tym bardziej doradzać selekcjonerowi w taktyce. Mnie interesuje co się dzieje z naszymi dziećmi, jak szkolimy ich umiejętności i jak przygotowujemy ich do oczekiwań kibiców. Moim postulatem jest rozwój indywidualnego szkolenia piłkarskiego dzieci i młodzieży.

Zdaje sobie sprawę że jest to sport zespołowy i podstawowe szkolenie odbywa się w klubach, ale zespół składa się z indywidualności. Dobrze lub źle przygotowanych technicznie i w związku z tym mogących lub nie wnieść magię do gry zespołu. Proponuje zatem analogie jak z korepetycjami językowymi. Nauka w szkole nie wystarcza aby osiągnąć wysoki poziom, co więcej z korepetycji korzystają zarówno ci uczniowie którzy mają kłopoty jak i ci którzy na tle klasy wyróżniają się umiejętnościami.

Najbardziej efektywną formą korepetycji językowych jest wyjazd na kurs zagranicę. Uczeń, dzięki intensywności zajęć i kontakcie z językiem przez cały dzień, wraca po 2-3 tygodniach z zupełnie innym poziomem swojej wiedzy. Taki stan dzięki Bogu jest powszechny w naszym kraju, dzięki czemu nasze dzieci już nie powinny mieć językowych kompleksów w konkurencji ze swoimi rówieśnikami z innych krajów.

Tak jednak nie jest w piłce nożnej, korepetycje piłkarskie nie funkcjonują! Ciągle większość stanowią tutaj zasady z przed 20 lat – klub i trener klubowy z obawy o konkurencje lub z innych powodów, nie zachęcają do dodatkowych indywidualnych treningów. Tymczasem indywidualna praca młodych piłkarzy jest w interesie klubów a wyższy poziom ich umiejętności pomaga całemu zespołowi. Prowadzenie od najmłodszego wieku indywidualnego szkolenia techniki piłkarskiej i koordynacji jest znane w każdym rozwiniętym piłkarsko kraju. I myślę dlatego tam marzenia o pięknej grze nie są tak abstrakcyjne jak marzenia kibiców nad Wisłą...

Ja od trzech lat organizuję piłkarskie korepetycje dla dzieci i młodzieży pod nazwą Soccer Skills, a odkąd nad projektem patronat objęła telewizja Polsat – Polsat Soccer Skills. Są to obozy piłkarskie, będące uzupełnieniem treningu klubowego. Na obozach intensywnie i indywidualnie trenuje się technikę piłkarską – maksymalnie czterech chłopców na jednego trenera. Dodatkowo zajęcia z lekkoatletyki i obowiązkowo z psychologami sportu…
Efekty poprawy indywidualnych umiejętności technicznych widać już po jednym zgrupowaniu.

Szkoda, jednak, że rodzice często muszą ukrywać przed trenerami klubowymi, że ich dziecko było na naszym obozie…
Nie rozumiem. Przecież nie jest to dla nich żadna konkurencja dla trenerów klubowych, a wręcz działanie na ich korzyść, bo to oni będą zbierać pochwały, gdy ich zawodnicy będą odnosić sukcesy…

Zapalonym piłkarzem – prawym obrońcą – byłem tylko do czasu studiów, potem piłka pozostała pasją, ale z innego punktu widzenia. Wiele podróżowałem i obserwowałem jak wygląda piłka nożna w innych krajach i w czym Polska różni się od rozwiniętych piłkarsko krajów. Okazało się, że wcale nie jest to kwestia pieniędzy, ani infrastruktury lecz kwestia szkolenia młodzieży. 
Wszędzie za granicą dzieci zaczynają treningi w wieku 5 lat i nie grają w turniejach, tak jak u nas tylko szkolą indywidualnie technikę piłkarską. U nas wygląda to trochę inaczej… Praca w klubie jest dobra bo tam szkoli się umiejętności zespołowe, taktyczne, ale to nie wystarczy. Jeden trener nie ma czasu zająć się każdym z osobna, mając grupę 20, czy 30 chłopców… 
Oprócz treningu klubowego potrzebny jest trening indywidualny. Po wnikliwych obserwacjach zagranicznych systemów treningowych, trzy lata temu wpadłem na pomysł organizacji letniego i zimowego indywidualnego szkolenia piłkarskiego w trybie jeden trener-czterech zawodników. Organizuję obozy piłkarskie pod nazwą Soccer Skills, a odkąd do projektu przyłączyła się telewizja Polsat – Polsat Soccer Skills. Obozy przeznaczone są dla dzieci w wieku od 8 do 15 lat a obozy rodzinne dla dzieci w wieku od 4 do 7 lat gdzie, wraz dzieckiem jest jeden z rodziców lub opiekunów prawnych. System szkoleniowy Soccer Skills opiera się na indywidualnym podejściu do każdego dziecka i intensywnemu treningowi techniki piłkarskiej przy jednoczesnej pracy z psychologiem sportowym i trenerem lekkoatletyki. System ten jest uzupełnieniem treningu klubowego. Każdego roku system treningowy konsultowany jest ze specjalistami z różnych krajów europejskich. 
Do tej pory szkoła współpracowała z trenerami czeskimi. W 2010 roku na obozy przyjeżdżać będą szkoleniowcy młodzieżowi z Holandii. Na początku i na końcu każdego obozu odbywają się testy indywidualnych umiejętności piłkarskich. Testy początkowe mają na celu ocenienie poziomu danego uczestnika przypisanie do czteroosobowej grupy treningowej oraz dobranie indywidualnego zestawu ćwiczeń. Testy końcowe mają oceniać postęp osiągnięty podczas obozu, a także klasyfikować uczestników i wybierać najbardziej uzdolnionych młodych piłkarzy. Trening odbywa się w systemie 1 trener – 4 chłopców, dzięki czemu trener ma możliwość zwrócenia uwagi na każdy szczegół i poprawianiu błędów i złych nawyków piłkarskich. Najlepsi zawodnicy spośród wszystkich obozów w nagrodę wyjeżdżają na sesje treningowe do najlepszych zagranicznych klubów. 
W 2008 roku zwycięzcy Polsat Soccer Skills byli na treningu w Chelsea Londyn, w tym roku wyjadą do klubu AC Milan. Obozy zimowe odbywają się na obiektach Znicza Pruszków, który jest kandydatem na centrum pobytowe Euro 2012. Letnie obozy natomiast organizowane są na obiektach Centralnych Ośrodków Sporu, Cenrach Przygotowań Olimpijskich. 
Podczas obozów dzieci odwiedzają znani piłkarze m.in.: Dariusz Dziekanowski, Włodzimierz Smolarek, Mirosław Szymkowiak, Radosław Majewski, Robert Lewandowski i inni. W ciągu trzech lat na obozach Polsat Soccer Skills przeszkolonych zostało blisko 500 chłopców z Polski, Czech, Ukrainy, Kanady i Stanów Zjednoczonych.